30 yaşında, işsiz, ailesiyle yaşayan bir insan depresyondan çıkabilir mi acaba?
İş olmayınca harcamalarda büyük bir kesinti yapmak şart ne de olsa günümüz koşullarında. İmkanım olsa çeşitli kurslara katılmak istiyorum hazır bekleme sürecindeyken. Ama işte dedikleri gibi vaktin varsa paran, paran varsa da vaktin yoktur. Ne kadar doğru...
Yapacak birşeyleri olmayınca insan kendini ne kadar boşlukta hissediyor anlatılamaz.
Çocukluğumdan beri nasılsa ev işlerine hep bir merakım vardı şimdi bunu ileri götürecek vaktim de var. Eskiden sadece tv karşısında birşeyler örmekle oyalanırdım. Şimdi dikiş faslına da geçiyorum. Zaten yaz başından beri mufak becerilerimi de oldukça ilerlettim. Eh internet bağlantısı olmayan bir evde yaşamak zor, ya bahçeyle ya da mutfakla zaman geçiriyor insan. Spor yapmak tercihim olurdu sıcaklara alerjim olmasaydı!
Meşgale bulmak zor, başlamak daha da zor, boş oturmak da en kötüsüymüş...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder